ایمپلنت :
جایگزین کردن دندان های از دست رفته که همانند دندان های طبیعی عمل کنند ، از آرزوهای همیشگی بشر بوده است که ایمپلنت این امکان را فراهم کرده است .ایمپلنت در واقع یک واحد دندان مصنوعی شامل بخش تاجی و بخش ریشه ای است که جایگزین کل تاج و ریشه دندان از دست رفته می شود و مانند دندان های از دست رفته عمل می کند .
ایمپلنت دندان :
بخش ریشه ای آن که توسط جراح ایمپلنتولوژیست نصب شده و اصطلاحا “فیکسچر” نامیده می شود که از جنس تیتانیوم هستند و بخش تاجی آن توسط متخصص پروترهای دندانی ساخته و نصب می شود . در موارد معمول ، پس از انجام کاشت بخش ریشه ای ایمپلنت توسط ایمپلنتولوژیست ، این بخش توسط لثه بطور کامل پوشیده و محصور می گردد و بیمار به مدت دو تا چهار ماه در حالت استراحت و ریکاوری قرار می گیرد تا حداکثر تطابق بیولوژیکی بین استخوان ناحیه و ایمپلنت نصب شده صورت پذیرد . سپس جراح در طی فرایندی مختصر با حذف بخش لثه ای روی ایمپلنت مدفون شده در زیر لثه، امکان رویت آن را برای متخصص پروتز های دندانی فراهم می آورد . در این لحظه بیمار به بخش پروتزهای دندانی ارجاع داده می شود .


معمولا جراح فک و صورت و یا جراحان لثه در نخستین گام ، ضمن مطالعه تصاویر رادیوگرافی ناحیه بی دندانی بویژه تصویر سه بعدی CBCT ، مشاوره کاملی را با متخصص پروتزهای دندانی می نمایند . تعیین محل صحیح کاشت و همچنین تعداد ایمپلنت ها برای بیمار باید بر اساس نیاز بیمار برای پوشش کامل ناحیه بی دندانی صورت پذیرد .

در برخی بیماری های سیستمیک مثل دیابت کنترل شده و در بیماری های سیستمیک دیگر نظیر بیماریهای قلبی ، و یا سرطان ها با مشاوره پزشک مربوط ایمپلنت قابل انجام می باشد .
در صورت تجویز داروهای تزریقی پوکی استخوان با دوز زیاد ، منع درمان ایمپلنت وجود دارد
در صورت استعمال زیاد دخانیات ، به صورت سنگین ، بیشتر از 10 تا 15 عدد در روز ، ریسک عدم موفقیت درمان بالا می رود.


سینوس لیفت :

در بیشتر موارد با طولانی شدن مدت بی دندانی ، حفرات سینوس که حفراتی تو خالی در استخوان بالای دندان ها می باشد ، وسیع می گردند و حالت مشابه افتادگی کف سینوس اتفاق می افتد . در این گونه موارد ارتفاع لازم جهت گذاشتن فیکسچر مناسب موجود نمی باشد . سینوس لیفت به منظور بالا بردن کف حفره سینوس در فک بالا انجام می شود تا امکان کاشت ایمپلنت هایی با طول و ارتفاع فراهم گردد .
در چنین مواردی توسط تکنیک های خاص جراحی به نام سینوس لیفت یاsinus lift که می تواند بسته یا باز باشد و توسط ابزارها و دستگاه های خاص ، غشا کف سینوس بالا برده می شود تا نوک ایمپلنت وارد حفره سینوس نگردد . در بیشتر موارد این جراحی را می توان حین جراحی کارگذاشتن فیکسچر ایمپلنت انجام داد .


تقویت ساختار آناتومیکی ناحیه بی دندانی (GBR) :
این فرایند برای بیمارانی صورت می پذیرد که دندان خود را در زمان های بسیار قبل از دست داده و استخوان ناحیه بی دندانی دچار تحلیل و پسرفت شده و فاقد قطر و ارتفاع مناسب برای کاشت ایمپلنت است . جراح با استفاده از روش GBR اقدام به تقویت ناحیه می نماید .

 


پیوند استخوان یا گرافت :
در مواقعی که میزان استخوان محل استقرار دندان بنا به دلایلی بسیار ضعیف باشد ، جراحان با استفاده از پیوند استخوان ، اقدام به بازسازی استخوان می نمایند .